PartyPoker oferuje wiele turniejów z niskim, kilkudolarowym wpisowym. Najbardziej lubię jednostolikowe Sit&Go, ale od czasu do czasu gram też w turniejach wielostolikowych, w których bierze udział nieraz i kilkuset graczy o różnych umiejętnościach, stylu gry i temperamencie. Jak radzić sobie w takich rozgrywkach?

W turniejach każdy dostaje żetony warte 2 000 lub 3 000, a ciemne na początek wynoszą 20/40 i rosną szybko, szczególnie jeśli turniej rozgrywany jest w trybie speed lub turbo. Im szybciej rosną blindy, tym większe znaczenie ma szczęście, dlatego staram się omijać turnieje turbo, w których dodatkowo trzeba grać bardzo agresywnie, by trzymać swój stack na bezpiecznym poziomie w porównaniu do wielkości ciemnych.

Jest parę rzeczy, na które warto zwrócić uwagę we wczesnej fazie wielostolikowego turnieju.

Nie próbuję blefować na początku turnieju, bo graczy jest bardzo agresywnych. Szukają okazji by podwoić się i naprawdę nie potrzebują dobrych kart by sprawdzić. Często można oglądać akcje all-in, w których po wyłożeniu okazuje się, że para trójek gra np. przeciwko asowi i siódemce w dwóch kolorach. Przy takiej grze odpowiedzią na mój blef może być grube przebicie, a po nim all-in następnego gracza. I co wtedy?

Często do rozdania wchodzi wielu limperów. Mając dobre karty na późnej pozycji można (właściwie trzeba!) spróbować mocno pobić, by przynajmniej ograniczyć liczbę graczy. Zwykle to działa, trzeba mieć jednak świadomość, że nie zawsze uda się przynajmniej ograniczyć liczbę rywali. Podbicie – szybko sprawdzone, może zachęcić pozostałych do dalszej gry.

Na początku turnieju nie przywiązuję zbyt wiele uwagi do obserwacji przeciwników przy stole. Szkoda sił na analizy i przemyślenia; odpadających graczy szybko zastępują inni, a za moment i tak będę grał przy innym stole.

Jaka jest więc optymalna strategia. Przy tak wielu bardzo agresywnie grających rywalach, konserwatywny styl (tight&agrressive) teoretycznie opłaca się najbardziej. Problem w tym, że rundy są krótkie, najwyżej dziesięciominutowe, i ciemne rosną bardzo szybko i jeśli będę zbyt długo czekał to zwyczajnie mnie „zjedzą”. Trzeba więc grać częściej i... mocniej.

Na później pozycji staram się tanim zobaczyć flopa tanim kosztem, jeśli mam jakąkolwiek parę lub w miarę przyzwoite konektory w kolorze. Po prostu liczę na trafienie dobrego flopa, co przy wielu limpujących graczach się opłaca, bo nie muszę dużo dokładać w stosunku do wielkości puli.

A kiedy mam naprawdę dobrą rękę, to staram się wycisnąć z niej jak najwięcej, nawet podbijając all-in przed. Jest duże prawdopodobieństwo, że ktoś sprawdzi i się podwoję. Jasne, mogę też przegrać... ale jutro jest kolejny dzień.